Klasse: 6e klasse 604

Trainer: Harrie Merckelbagh
Assistent Trainers: Raoul Quaden
Grensrechter: Rob Eikenboom

Shirtsponsor: SCR Vastgoed

Spelers:
Mark van de Berg
Bjorn Bogaert
Roger Brandts
Francois Dassen
Raymond de Blaey
Giel Gaajetaan
Perrie van Haaren
Harold Hardy
Petro Hofman
Richard Kluten
Dennis Lexis
Rodney Lexis
Etienne Croux
Dennis Poolen
Laurence Poolen
Raoul Quaden
Joy Rosbender
Jean Paul Schoenmaeckers
Rob Dolmans
Thijs van Rooden

Wedstrijdverslagen:

Zondag 15 Mei 2011   RKVVLPOLARIS 6 – Zwart Wit 3     3 – 2

Met vandaag erbij nog 2 wedstrijden te gaan. Nog steeds in de race voor de titel. Onze tegenstander was Zwart Wit uit Eys-Wittem. In de uitwedstrijd hadden we er al een moeilijke tegenstander aan en konden daar met moeite 1 punt uit slepen. We waren in ieder geval op volle oorlogssterkte. Opnieuw weer een groot spelersarsenaal om deze wedstrijd mee te kunnen spelen. We begonnen wat zenuwachtig aan de wedstrijd en hadden moeite om in ons spel te komen. Het was onrustig en we moesten constant op onze hoede zijn om te letten op de snelle spitsen van Zwart Wit. Voorlopig kregen we geen greep op het middenveld en onze achterhoede had de handen vol. Zwart Wit bleek gewoon in het begin beter in zijn spel te zitten en was een constante plaag voor onze achterhoede. Na zo`n 20 minuten maakte Zwart Wit dan ook gebruik van hun snelheid en onze dekkingsfouten. De achterhoede werd gewoon uitgespeeld en voor we het wisten lag de 0-1 in het net. Toch was dit het sein om de draad op te pakken en heel wat energieker te gaan spelen. Met wat wissels op het middenveld, kregen we meer greep op de wedstrijd. Dat resulteerde na 25 minuten met de gelijkmaker. Roger werd op links aangespeeld. Deze legde de bal breed op Joy en die schoot vanaf zo`n 20 meter de bal strak in de hoek, 1-1. Vanaf dat moment liep het beter, al hoewel Zwart Wit gevaarlijk bleef met zijn uitvallen. Toch kwamen we aan de leiding. Francois zette Joy met een prachtige dieptepas alleen voor doel en deze kans liet zich Joy niet ontnemen en schoot onberispelijk de 2-1 binnen. Even later deed het andere duo dit staaltje na. Met een pas over de verdediging van Zwart Wit zette Etienne Raoul vrij voor het doel en ook Raoul maakte dit buitenkansje vakkundig af, 3-1. Helaas scoorde Zwart Wit direkt er na in de tegenaanval. Brian stond te ver voor zijn doel en met een afstandsschot, die gedragen werd door de wind, vloog de bal over Brian in het doel en werd het vlak voor rust 3-2. na de rust gebeurde niets noemenswaardig meer om te melden, zo dat de ruststand ook de eindstand werd.. Nu op naar de laatste wedstrijd uit tegen BMR en daar ook 3 punten pakken en maar hopen dat Meerssen in zijn laatste 2 wedstrijden punten laat liggen.

Harrie

Zondag 1 Mei 2011         MEERSSEN 5  - RKVVLPOLARIS 6   0 – 1

Dit was de zondag van de waarheid. Het topduel stond op het programma. Nummer 1 Meerssen tegen nummer 2 RKVVLPOLARIS.  We stonden 1 punt achter op Meerssen met ook nog 1 wedstrijd meer gespeeld. Dus was het zaak om niet te verliezen en proberen om de 3 punten mee naar huis te nemen. Natuurlijk ook nog om in de race te blijven voor de titel. Met 16 spelers waren we weer goed vertegenwoordig. Ook onze Vaste supporters, de fam. Dassen, waren aanwezig bij deze wedstrijd . Ook oud-speler Marcel kwam een kijkje nemen en na lange tijd gaf ook Stefan Gijbels kennis van zijn aanwezigheid voor deze topwedstrijd. Met een sterk team begonnen we aan de aftrap. Brian in het doel, achter Dennis P – Giel – Rodney en Perry. Op het middenveld hadden we wat ervaring neergezet in de personen van Laurence, Etienne, Francois en Marc. Voorin moesten Roger en Jean Paul voor het gevaar zorgen. Vanaf het begin werd het een aantrekkelijke wedstrijd met twee voetballende ploegen. Het ging gelijk tegen elkaar op en beide ploegen gaven niet veel weg. Af en toe werden er plaagstootjes uitgedeeld door de beide ploegen, maar echt gevaarlijk werd het niet. Toch kon Meerssen gevaarlijk worden, maar dat had alles te maken met het verkeerd wegwerken van de ballen door onze verdediging. Maar Brian stond als keeper iedere keer op de goede plek om het gevaar te bezweren. Zo halverwege de eerste helft kregen we een paar hele goede kansen. Francois zorgde 2 keer voor gevaar. De eerste keer smoorde zijn uithaal in de verdediging en even later kon de keeper van Meerssen met een katachtige reactie de bal maar net over de lat tikken. Ook Roger zorgde bij tijd en wijle voor dreiging. Met een 0-0 stand gingen we de rust in. Tijdens de rust werden nog wat zaakjes besproken en enkele wijzigingen doorgevoerd. Petro kwam voor Perry, Joy voor Laurence en Richard voor Jean Paul. We bleven veel rust in ons spel houden en zeker op ons middenveld, met een uitblinkende Marc, hielden we controle over de wedstrijd. Het spel golfde op en neer, maar wij kwamen er af en toe weer heel gevaarlijk uit en dat had alles te maken met het constant sleuren in de voorhoede van Roger. Ook Joy zorgde met zijn snelheid voor dreiging. Meerssen  kwam ook vaak voor ons doel, maar schoten of naast of de ballen waren een prooi voor Brian. Na 25 minuten kreeg Roger het weer eens op zijn heupen. Hij snelde door de verdediging van Meerssen en die konden hem alleen maar stoppen met een overtreding,wat ons een strafschop opleverde. De ideale kans om op voorsprong te komen. Joy ging resoluut achter de bal staan en schoot de bal beheerst in de rechterhoek kansloos voor de keeper, 0-1. Dat was het sein voor Meerssen om er een schepje boven op te doen, maar wat ze ook probeerden, onze achterhoede gaf geen krimp. Wel werden we erg ver teruggedrongen, maar daar door kregen we voorin veel ruimte. Jammer genoeg konden we daar niet optimaal van gebruik maken. Natuurlijk speelde de vermoeidheid mee en Roger en Francois werden gewisseld voor Raymond en Roy. Ook zij gaven het laatste kwartier alles wat ze in zich hadden. Na nog minstens 7 minuten blessuretijd floot uiteindelijk de scheidsrechter voor het einde en werd de zege met veel vreugde begroet. Verdiend was het in ieder geval wel. Het was een overwinning van het collectief. Iedereen deed dat stapje extra wat nodig was en er werd met volle inzet gespeeld. De stemming was natuurlijk opperbest na de wedstrijd. We staan nu op de 1ste plaats met 2 punten voorsprong, maar Meerssen heeft 1 wedstrijd minder gespeeld. We hebben nog alle kansen, maar dan moeten we de laatste 3 wedstrijden winnen en dan moet Meerssen nog ergens punten laten liggen. Maar al met al, kan ons seizoen al niet meer kapot. Mannen, proficiat.

Harrie

Zondag 17 April 2011     Daalhof 5 – RKVVLPOLARIS     0 – 6

Vandaag stond een zware wedstrijd op het programma. Daalhof is altijd een lastige tegenstander. Ook is Daalhof nog een concurrent voor de bovenste plaatsen, ondanks dat ze de laatste wedstrijden wat steken hadden laten vallen. Maar ze zouden natuurlijk gemotiveerd zijn tegen ons. Op deze mooie zondagmorgen hadden we met heel wat afmeldingen te maken, maar met 13 spelers begonnen we aan de klus. En vanaf het beginsignaal speelden we de sterren van de hemel. Iedere keer werd de vrije man gezocht en we lieten de bal goed van man tot man gaan. Daalhof probeerde met wat stootplaagjes gevaarlijk te worden, maar er werd veel door hun in het luchtledige geschoten. Wij bleven heel rustig en geconcentreerd voetballen. Daardoor waren we constant dreigend en gevaarlijk. Na zo`n 20 minuten mocht Raoul weer zijn befaamde hoekschop nemen. Opnieuw draaide de bal gevaarlijk in en Marc stond op de juiste plek om de bal binnen te koppen, 0-1. Daalhof probeerde wel iets, maar het sterke duo Dennis en Giel waren niet te passeren. Na een half uur volgende de mooiste aanval van de wedstrijd. Rodney speelde zich vrij op rechts, maar hij kon de bal niet voorzetten. Dus speelde hij de bal weer terug naar Giel, die aan de andere kant van het veld de vrijstaande Joy aanspeelde. Die legde de bal prima breed op Roger, die de bal snoeihard in het doel schoot, 0-2.  Vlak daarna pikte Raoul weer zijn doelpuntje mee. Na een verre uittrap van Brian pikte Joy de bal op, die ging op snelheid er van door en speelde de bal breed op Raoul, die koelbloedig af ronde, 0-3. Met een comfortabele voorsprong gingen we de rust in. Wel werd er afgesproken om bij het begin van de tweede helft geconcentreerd te blijven. Al vrij snel zorgde Roger voor een grotere marge na geknoei in de achterhoede van Daalhof en het stond 0-4. Wat Daalhof nog probeerde we gaven geen krimp en opnieuw bleek Brian een betrouwbare sluitpost. Daalhof geloofde het wel en wij gingen een versnelling lager voetballen. Toch bleven we sterk met onze aanvallen. Keer op keer kwamen we via de zijkanten sterk op. 15 minuten voor tijd maakte Raoul zijn tweede doelpunt met een prachtig schot in de kruising, 0-5. Maar nog was het niet gedaan. Laurence “de bolle” zorgde met een strakke schuiver waar de keeper zich op verkeek voor het slotakkoord, 0-6. Wat een moeilijke wedstrijd zou zijn, was achteraf een gemakkelijke klus. Daar bij moet wel gezegd worden, dat we de beste wedstrijd van het seizoen speelden. Bij vlagen lieten we Daalhof alle hoeken van het veld zien. We waren sterk aan de bal en vooral de rust in het team leidde tot dit succes. We blijven de druk op Meerssen houden en komende Paasmaandag proberen we tegen RKASV ook weer 3 punten in huis te houden.

Harrie

Zondag 10 april 2011     RKVVLPOLARIS 6 – LEONIDAS 5      4 – 2

Voor deze thuiswedstrijd op zondag, speelden we op donderdagavond 7 April de inhaalwedstrijd uit tegen Zwart Wit in Eys-Wttem. Na een moeilijke en slechte wedstrijd behaalden we daar een gelijkspel, wat voor ons in deze fase van de competitie puntenverlies betekende. Dus moest er even iets rechtgezet worden in de wedstrijd tegen Leonidas. Vanaf het begin was weer duidelijk dat we ook deze match heel moeilijk aan voetballen toe kwamen. Het liep nog allemaal niet zo lekker. De wil was er wel, maar de spirit zat er niet in. Toch bleek Leonidas geen noemenswaardige tegenstander voor ons. Echt moeilijk maakten ze het ons niet. Zeker de eerste 45 minuten. We waren sterker dan Leonidas en kregen wat kansjes waar niets uit voort kwam. Er werd ook niet genoeg gejaagd op de bal. Toch deed Richard het een keer en daar door verspeelde Leonidas de bal, waardoor Richard de openingstreffer aantekende. Tot aan de rust bleef het rommelig. Na de rust waren we toch echt van plan om de mouwen op te stropen. Maar dat wilde niet zo erg lukken en we speelden te gezapig. Hier profiteerde onverwacht Leonidas van en voor dat we het wisten, lag de gelijkmaker in de touwen. We konden ons weer geen puntenverlies permitteren en dus gingen we met man en macht in de aanval. Vanuit het niets konden we toch op voorsprong komen. Francois zorgde met een verre inworp voor dat er paniek in de achterhoede van Leonidas was. Jeepee probeerde de bal door te koppen, maar die ging over hem heen tegen een speler van Leonidas aan, die promt de bal in eigen doel werkte, 2-1. Niet veel later werd de voorsprong uitgebreid na dat Rodney met een prima voorzet van rechts Jeepee bereikte en die de bal simpel binnen schoot, 3-1. We gingen voor meer en speelden vol op de aanval. Maar door dat we te veel waren opgerukt naar voren, kon Leonidas met een snelle uitval nog terug komen, 3-2. Dus was het nog opletten geblazen, maar de weer zeer sterk keepende Brian hield zijn doel verder schoon. In de laatste minuut maakte Raoul aan alle onzekerheid een eind om de bal koelbloedig binnen te schieten en de eindstand van 4-2 vast te leggen. We blijven in ieder geval nog volop in de race voorde eerste plaats, maar we moeten er weer staan a.s. zondag uit tegen Daalhof. Het zal opnieuw een zware wedstrijd worden.

Harrie

Zondag 27 Maart 2011:    DBSV 5 – RKVVLPOLARIS 6     0 – 1

Vandaag stond ons een hele zware wedstrijd te wachten. DBSV is ook een concurrent voor de bovenste plaats. Ook de enigste wedstrijd die wij om 14.30 uur moesten spelen. Dan loop je al snel tegen de nodige afmeldingen aan. Op zondagmorgen moesten we nog een keeper regelen, omdat Rob voor de rest van het seizoen nu definitief is uitgeschakeld. Gelukkig voor ons, kon Raoul Brian Barelds regelen, een jeugdkeeper. Bij aankomst op het terrein van DBSV bleek Roger zich nog hebben kunnen vrij maken en zo waren we dan toch nog met 15 man aanwezig. Wel misten we toch nog een paar belangrijke spelers. Mede door de wel heel erg rommelige situatie bij DBSV begon de wedstrijd ook nog eens om 14.50 uur. Op een veld dat je geen veld kon noemen. Het was een ongelofelijk knollenveld. Vanaf het begin zaten we goed in de wedstrijd. Onze achterhoede met Perry, Dennis , Giel en Rodney hield het slot stevig op de deur. Ons wat aangepast middenveld met Marc, Joy, Francois en Richard controleerde de wedstrijd zo goed als het ging. Voorin moesten Raoul en Jeepee voor dreiging zorgen. Dat lukte nog niet erg. Wel bleek ons middenveld bij tijd en wijle heel gevaarlijk. Af en toe doken Joy of Francois gevaarlijk voor het doel op, maar het bleef wat bij plaagstoten. Nadat Roger voor Raoul er in kwam werden we ook voorin wat dreigender. Met heel veel geluk kon de keeper van DBSV een doelpunt voorkomen na een inzet van Francois. Ook Joy stuitte weer eens op de keeper, maar de goal wilde niet vallen. Onze sterke achterhoede waar ondertussen Raymond Giel had vervangen gaf totaal niets weg. En ook Brian bleek een zeer betrouwbare keeper te zijn. Als er al een bal op doel kwam was dat een prooi voor hem. Tot aan de rust bleven we de betere ploeg. Na rust hadden we weer wat verse spelers ingezet. Er waren nog geen 2 minuten gespeeld toen Roger alleen door middel van een overtreding kon worden afgestopt. Laurence ging achter de bal staan en knalde de bal keihard op doel, alwaar de keeper van DBSV de bal los liet en Roger er als de kippen bij was om de bal door de keeper zijn benen in het doel te schieten, 0-1. Dit was de verdiende voorsprong. Wat DBSV daarna ook probeerde, we gaven niets weg. Wij bleven in het verdere verloop van de wedstrijd gevaarlijk. Roger rende en sleurde dat het een lieve lust was. Met kunst en vliegwerk kon DBSV overeind blijven. Met een uitblinkende Marc op het middenveld bleven we de controle over de wedstrijd houden. Toch begon zo langzamerhand de vermoeidheid toe te slaan. De laatste 10 minuten moesten we alle zeilen bijzetten om DBSV van het lijf te houden. Maar onze achterhoede inclusief keeper Brian gaf niets meer weg. Na 90 loodzware minuten kwam dan voor ons het bevrijdende eindsignaal. Met minimale uitslag, maar wel zeer verdiend, namen we de 3 punten mee naar huis. Een overwinning door een echte teamprestatie. Natuurlijk allemaal lachende gezichten in het kleedlokaal en een verdiend applaus voor de sterk keepende Brian. Door deze overwinning hebben we weer een concurrent afgeschud. Maar we zijn er nog niet en we zullen alle wedstrijden tot het uiterste moeten gaan. Maar dit team is tot alles in staat en straalt vertrouwen uit. Mannen, complimenten.

Harrie

Zondag 20 Maart 2011        RKVVLPOLARIS 6 – KEER 5       7 – 0

Keer was vandaag onze tegenstander. In de uitwedstrijd had het ons de grootste moeite gekost om met het kleinst mogelijke verschil te winnen. Keer is een tegenstander die ons niet zo goed ligt. Ook het vorige seizoen konden we er met moeite van winnen. De kunst was om geconcentreerd en ook geduldig te blijven en op de kansen te wachten die er onvermijdelijk zouden komen. Vanaf het beginsignaal probeerden we dan ook zo snel mogelijk om een doelpunt te maken. Ondanks ons groot overwicht konden we nog geen potten breken. Roger trok en sleurde zo veel als hij kon, maar werd goed aan banden gelegd door zijn tegenstander. Ook ons middenveld probeerde met wat afstandschoten iets te forceren. Maar het lukte niet. Verdedigend kwamen we in het geheel niet in de problemen en Jeepee had in het doel maar weinig te doen. Wat we ook probeerden voor de rust ging de bal niet het doel in. In de rust werd gezegd vooral rustig te blijven en ook geduldig. En dat hielp, want vrij snel na de rust viel die goal toch. Joy speelde de bal diep op Roger en de meegelopen Francois kon de 1-0 binnen schieten. Keer probeerde met alle manieren om stand te houden, soms tot irritatie van Etienne. Maar deze strafte dit even later af met een perfect genomen vrije trap, die hij in de korte hoek deponeerde, 2-0. Langzaam gingen nu de koppen bij Keer naar beneden en voor ons was nu de ban gebroken. Het was Keer zelf die zich de nekslag gaf. Een verdediger werkte pardoes de bal in eigen doel, 3-0. Vanaf dat moment regen zich de kansen voor ons aan elkaar en zorgde Raoul en Perry voor opschudding om alleen voor doel tegen de paal en de keeper op te schieten. Wel deed Joy het daarna beter. Met weer z`n wekelijkse solo zette hij meerdere verdedigers op het verkeerde been en liet de 4-0 aantekenen. Daarna kwam toch nog de show van Raoul. Na een voorzet van Roger schoot hij de 5-0 binnen en direct daarna liet hij weer een draaiende bal van zijn voet gaan uit een hoekschop die rechtstreeks in het doel verdween, 6-0. Uiteindelijk zorgde ook Perry dan toch nog voor een doelpuntje, 7-0. Na een moeizame eerste helft behaalden we toch nog een ruime overwinning.

Harrie

Zondag 13 Maart 2011           RKVVLPOLARIS 6 – MEERSSEN 5      3 – 2

Na de drie dolle dagen van carnaval stond ons de topper tegen Meerssen te wachten. Kijken of iedereen de zware dagen goed was doorgekomen. Op wat verkoudheidjes en andere kwaaltjes na, was er toch een grote fitte selectie aanwezig. De achterstand op koploper Meerssen bedroeg 6 punten en we moesten dus vol aan de bak om de punten in eigen huis te houden en zeker de achterstand niet groter te laten worden. We begonnen met een redelijk sterk elftal aan de wedstrijd. Rob was als keeper weer afwezig en opnieuw stond Jeepee in het doel. Zeer geconcentreerd begonnen we aan de wedstrijd en het was al bijna direct raak, toen Joy via een solo recht op doel af ging. Met een uiterste inspanning kon de keeper de vroege 1-0 voorkomen. Toch bleven we gevaarlijk en Joy bleef een plaag voor de achterhoede van Meerssen. Ook Meerssen deed volop mee in de strijd, maar onze achterhoede met het centrale duo Dennis en Dennis gaf geen krimp. Voortdurend bestookten we het doel van Meerssen. Na zo`n ca. 20 minuten gaf Etienne een prachtige diepe bal op Joy die de verdedigers van Meerssen opnieuw te snel af was en de bal in tweede instantie in het doel schoot, na dat hij eerst tegen de keeper had opgeschoten, 1-0. Meerssen ging op zoek na de gelijkmaker, maar vooralsnog gaven we niks weg. Wij waren korter bij de 2-0 dan zij bij de gelijkmaker. Maar deze kwam er wel aan. Na balverlies op het middenveld kon vandaar uit de bal door Meerssen voor het doel geplaatst worden, alwaar de spits van Meerssen de 1-1 binnen kopte. We lieten ons niet ontmoedigen en gingen gewoon verder met aanvallen op het doel van Meerssen. Dat resulteerde vlak voor de rust in de 2-1 voorsprong. Opnieuw liet Joy de achterhoede van Meerssen zij hielen zien en legde de bal lekker breed op Mark, die koel en beheerst de bal in het doel werkte. Ook weer na de rust bleven we aanvallen, maar Meerssen deed niet voor ons onder. Het spel golfde echt op en neer, maar door een sterk middenveld van ons met Francois en Etienne hadden wij toch het beste van het spel. Helaas viel toch weer onverwacht de gelijkmaker binnen. Jeepee greep bij een hoekschop niet overtuigend in en daar door kon de spits van Meerssen via de onderkant lat binnen koppen. Met nog 10 minuten te spelen kon het alle kanten opgaan. Meerssen drong nog aan en wij natuurlijk ook. Op het moment dat bijna iedereen zich verzoend had met een gelijkspel viel net op tijd toch voor ons het winnend doelpunt binnen. Uit een hoekschop draaide Raoul de bal gevaarlijk in. De bal werd nog door een speler van Meerssen van achter de doellijn weggetrapt, maar Rodney maakte aan alle onzekerheid een einde en knalde keihard de bal definitief tegen het net, 3-2. De laatste 2 minuten speelden we het netjes uit en behaalden we een gelukkige, maar wel verdiende overwinning. De achterstand op koploper Meerssen bedraagt nu maar 3 punten, maar door winst van Daalhof blijft het bovenin spannend. Ook DBSV speelt nog een rol mee. Met z`n vieren gaan we het onder elkaar uitmaken. Kijken wie de langste adem heeft. We zullen komende zondag weer 3 punten proberen te halen thuis tegen Keer.

Harrie

Zondag 20 Februari 2011     RKVVLPOLARIS 6  - RKUVC 4      2 – 3

Na weer een pauze van een zondag, i.v.m. de hierezitting moesten we het deze zondag opnemen tegen RKUVC. De uitwedstrijd hadden we op een knullige manier verloren. Daar hadden we de hele wedstrijd gedomineerd, maar na 90 minuten stonden we met lege handen. Dus waren we klaar voor revanche. Met een voltallige ploeg zouden we deze klus ook wel weer klaren. Maar het verliep heel anders als tot we gedacht hadden. Vanaf het beginsignaal liep het van geen kant. Veel balverlies, passes die niet aankwamen, gestuntel in alle linies. Wat we ook probeerden er lukte totaal niets. Hier maakte RKUVC gretig gebruik van. Onze achterhoede had totaal geen grip op de jonge voorhoedespeler van UVC. Na een knullig misverstand kon hij simpel de 0-1 binnen tikken. Het werd zelfs nog erger. Door de wanorde liep alles mis en opnieuw moesten we een doelpunt incasseren. We probeerden met wat wissels de bakens te verzetten, maar het mocht niet baten. Geen enkele keer waren we gevaarlijk. We moesten zelfs voor rust nog een doelpunt toe staan, na een vrije trap van UVC die door iedereen verkeerd werd beoordeeld en ineens in het doel terecht kwam. Een 0-3 achterstand bij de rust viel ons ten deel. Gelukkig ging het na rust een stuk beter. Al vrij snel zorgden we voor de 1-3. Dennis L werd op rechts vrij gespeeld en met een prima voorzet bediende hij Raoul op maat, die onberispelijk binnen kopte. De wil om er nog wat van te maken werd opgepakt en met alles wat we hadden werd de aanval gezocht. Maar vooralsnog stond de keeper en ons eigen onvermogen een treffer in de weg. De tijd sloop van ons weg. Toch kon Roger zo`n 10 minuten voor tijd toch nog het net vinden. Na dat hij goed werd aangespeeld, draaide hij zich goed vrij en schoot onhoudbaar binnen, 2-3. Wat we daarna nog probeerden, de gelijkmaker bleef uit. Voor ons een bittere nederlaag. De slechte eerste helft had ons uiteindelijk opgebroken. Helaas is de achterstand op koploper Meerssen nu weer groter geworden. Toch zullen we de moed niet verliezen en de komende wedstrijd tegen BMR uit weer goed de draad oppakken. Natuurlijk met de volle winst, dan is de bittere smaak van de nederlaag weer enigszins weggespoeld. Maar eerst maar eens de drie punten halen. Mannen succes.

Harrie

Zondag 6 Februari 2011          RKVVLPOLARIS 6 – SLENAKEN  2          2-1

Na een wel hele lange winterpauze konden we eindelijk weer eens aan de bak. Onze laatste wedstrijd was geweest op zondag 21 November 2010. Hoe zou het gaan na dik 2 ∏ maand. Is het balgevoel er nog. Is er nog wedstrijdritme. Allemaal natuurlijk vragen, maar voor de wedstrijd moest iedereen het antwoordt schuldig blijven. Ook misten we toch weer veel spelers. Met maar 13 spelers konden we hopen op een goede afloop. Nadeel was dat Rob onze keeper zich op het laatste moment nog afmeldde en wij hier door weer een beroep moesten doen op Jeepee. Toch was het enthousiasme heel groot bij de spelers. Vanaf het begin speelden we goed en domineerden de wedstrijd. Zelfs vrij vroeg kwamen we op voorsprong. Raoul nam een hoekschop en Giel stond op de juiste plaats om de bal in het doel te werken. Constant bleven we het doel bestoken van Slenaken. Roger was bij vlagen ongrijpbaar voor de achterhoede. Maar zo als zo vaak stond ook deze keer ons vizier niet op scherp. Raoul kreeg 2 prima kansen die hij tot zijn eigen ongenoegen om zeep hielp. De eerste schoot hij onbeheerst over en bij de tweede kreeg de keeper nog net een voet ertussen. Onze achterhoede kwam in de eerste helft helemaal niet in de problemen en Jeepee kreeg weinig te doen. Marc was in ieder geval een betrouwbare laatste man en met zijn ervaring maakte hij iedere aanval van Slenaken onschadelijk. Ook na rust bleven we goed voetballen, hoe wel we wel minder dreigend waren. Toch hadden we 2-0 moeten scoren. Raymond stond helemaal vrij voor het doel, maar kreeg het klaar om de bal precies in de handen van de keeper te schieten. Dan weet je dat het ook wel eens mis kan gaan. Vijf minuten voor tijd gebeurde het dan toch. Na een diepe bal van Slenaken, dacht Marc dat hij de bal over de achterlijn kon laten lopen. Maar de speler van Slenaken kon zich toch nog meester maken van de bal en de bal voor het doel plaatsen, alwaar een geheel vrijstaande speler van Slenaken de onverdiende gelijkmaker kon binnen schieten, 1-1. Zo vlak voor tijd een enorme domper. Slenaken was de gehele wedstrijd niet in staat geweest om gevaarlijk te zijn en door het ene kleine foutje kwamen ze toch gelijk. Maar onze ploeg toonde toch karakter. Met een beukende Roger aan het front probeerde we nog alles op alles te zetten om toch nog te scoren. Twee minuten voor tijd kregen we een vrije trap op zo`n 30 meter van het doel. Francois wist de bal uit die vrije trap perfect op het hoofd van Roger te leggen en die kopte over de keeper de 2-1 binnen. Dus konden we toch nog gelukkig, maar wel dikverdiend de overwinning binnen halen. Er was dus na die 2 ∏ maand dus nog totaal geen sleet op het team en van gebrek aan wedstrijdritme helemaal geen sprake. Wel zal er weer een zondag zonder voetbal komen (i.v.m. de hierezitting ) , maar daarna krijgen we nog voor de carnaval twee wedstrijden. Ook deze wedstrijden zullen we proberen de volle winst binnen te slepen.

Harrie

Zondag 21 November 2010   SVME 5 – RKVVLPOLARIS  6      0-5

Na de noodgedwongen rust van afgelopen zondag door de enorme nattigheid, stond ons deze zondagmorgen de uitwedstrijd tegen nummer laatst in de stand, SVME , te wachten. SVME behaalde tot nu toe nog geen enkel punt. Je weet dus nooit wat je van zo`n tegenstander mag verwachten. Het kon best wel eens zo zijn, dat je dan net zo`n wedstrijd verliest. Opnieuw waren we weer grootschalig opgekomen. Dus kon er in deze wedstrijd goed gebruik worden gemaakt  van veel wisselen. Vanaf het begin van de wedstrijd werd duidelijk dat we deze zondag niets te vrezen hadden, van deze wel hele zwakke tegenstander. Hoewel het in de beginfase erg stroef liep bij ons. Of iedereen stond achter te voetballen of voorin. Het was rommelig. Met wat afstandschoten probeerden we het doel te bereiken, maar het was allemaal onzuiver. SVME probeerde af en toe ook wel eens naar onze goal op te stomen, maar de bal werd telkens ingeleverd bij onze achterhoede. Na zo`n 20 minuten brak Roger Brandts dan eindelijk de ban. Na een goede actie van hem, knalde hij de bal keihard langs de keeper en stond het 0-1. We gingen gretig door op zoek naar meer doelpunten, maar het was allemaal wat te gehaast. Er moest een hoekschop aan te pas komen om de 0-2 op het bord te zetten. Raoul kopte de bal hoog in en de keeper liet al grabbelend de bal achterover in het doel vallen. Even later zorgde Raoul met zijn tweede doelpunt voor de 0-3, na een prachtige voorzet van de “bolle”. Raoul hoefde er allen maar zijn hoofd tegen te zetten. Daarna kregen we nog genoeg kansen, o.a. Dennis L. om de score hogerop te voeren. Maar door onzorgvuldigheid bleef het tot aan de rust 0-3. Ook na rust hoefden we ons niet overmatig in te spannen. SVME kon totaal geen vuist maken en Rob had een rustige zondag. Halverwege de tweede helft konden we via een goed genomen vrije trap de marge vergroten tot 0-4. Een speler van SVME vond het nodig om ons hier bij te helpen en de bal formidabel in eigen doel te koppen. We bleven kansen krijgen, maar het goed afwerken bleef een probleem. Ondanks dat SVME niets had in te brengen, kwam Rob toch nog een keer in de problemen. Na een inworp terug op hem, wilde Rob zijn “voetbalkunsten” laten zien. Hij bracht zich zelf even in problemen, maar zelfs hiermee wist SVME geen raad. Voor het slotakkoord zorgde dan nog Francois. Na weer geklungel in de achterhoede van SVME pikte Francois de bal op en alleen voor de keeper maakte hij het beheerst af, 0-5. Het had zelfs in de laatste minuut nog 0-6 kunnen worden toen Roy er alleen van door ging. Hij dacht tot hij deze wel even ging maken, maar met zijn “snelheid” werd hij als nog achterhaald door een “snelle SVME`r “ . Maar dat mocht de pret niet drukken en werd een makkelijke uitzege behaald en blijven we in de race voor de koppositie. Jammer genoeg behaalden ook onze concurrenten de punten binnen. We hebben nu weer een week rust en dan volgt de thuiswedstrijd tegen Zwart Wit.

Harrie

Zondag  7 November 2010 : RKASV 5  - RKVVLPOLARIS 6     2-2

Ook deze wedstrijd waren we met een groot spelersarsenaal aanwezig. Er moest dus een keuze gemaakt worden wat voor een team er voor de rust op het veld zou verschijnen. Na wat gepuzzel stond er dan een team, waarin we vertrouwen moesten hebben. Vooraf werd er gevreesd om de leiding. De ervaring is dat het hier niet altijd goed mee gaat. In ieder geval tijdens de eerste helft ging het goed. De eerste 20 minuten gingen gelijk op en zo af en toe waren we gevaarlijk met een paar afstandschoten van Etienne. Ook ASV liet zien dat ze deze wedstrijd alles uit de kast zouden halen. Na die 20 minuten verslapte ons spel en na een fout van Dennis P kon RKASV op voorsprong komen. Na dit moment sloeg de onrust flink toe in de ploeg en met hangen en wurgen konden we ons ASV van het lijf houden. Zelf konden we geen potten meer breken. ASV profiteerde optimaal van onze onrust en kon na weer geaarzel op middenveld en achterhoede zelfs een 2-0 voorsprong nemen. Gelukkig konden we tot aan de rust de schade beperken. We moesten dus de tweede helft uit een ander vaatje tappen. We begonnen aan de tweede helft met 3 nieuwe spelers. Voorin kregen we met Roger meer stootkracht. Hier van konden we al na 2 minuten na de rust gebruik maken. Na getwijfel in de achterhoede van ASV stond Rodney op de juiste plek om de 2-1 binnen te tikken. Vanaf dat moment was het geloof bij de ploeg weer terug en werd alles op alles gezet om het tij te doen keren. Alleen bij sommige momenten meende de scheids van ASV zijn stempel op de wedstrijd te drukken. We speelden niet alleen tegen een achterstand, maar ook nog tegen een 12de speler. Toch lieten we ons niet ontmoedigen en bleven het doel van ASV bestoken. Wel moest er goed opgelet worden bij de razendsnelle uitvallen van ASV. Na een van die uitvallen kon onze keeper Rob de bal oppakken en met een verre uittrap de snelle Roger bedienen. Deze liet met een keihard schot de keeper van ASV kansloos, 2-2. het werd zelf nog 2-3 na weer een kopbal van Roger, maar de scheids vond het nodig om deze goal af te keuren voor buitenspel. Dat was het lachertje van de wedstrijd. Toch bleven we proberen om de winst naar ons toe te trekken. Zo wel Rodney als Francois waren er dichtbij, maar door geweldige reddingen van de doelman van ASV bleef het uiteindelijk bij 2-2. Het is jammer van de 2 verliespunten, maar je mag ook blij zijn dat we er nog 1 gehaald hebben. We zullen nu weer proberen om a.s zondag tegen de nummer 2 Meerssen de drie punten in huis te houden. Het zal moeilijk genoeg worden.

Harrie

Zondag 31 Oktober 2010     RKVVLPOLARIS 6 – Daalhof 5    2-0

Deze zondagmorgen stond het topduel tegen Daalhof op het programma. Om de achterstand op Daalhof niet te groot te laten worden, moest er vandaag in ieder geval gewonnen worden. De laatste wedstrijden hadden in het teken gestaan van te weinig spelers. Voor deze wedstrijd bleken we ineens weer met een luxe probleem te zitten. Maar liefst 17 spelers had ik deze keer ter beschikking. Je kon in ieder geval merken, dat we met z`n allen gingen proberen om Daalhof de eerste nederlaag toe te brengen. De keus om een goed team neer te zetten was in ieder geval moeilijk. Toch stond er voor de rust een prima team in het veld. Rob zo als gebruikelijk in het doel. De achterhoede bestond uit Rodney, Perry, Dennis P en Giel. Op het middenveld stond een sterk blok met de van een blessure teruggekeerde Etienne, spelverdeler francois en aan de zijkanten Jean-Paul en Laurence. Voorin moesten Raoul en Joy voor vuurwerk zorgen. We begonnen sterk aan de wedstrijd. We speelden rustig de bal rond en zorgden met wat plaagstootjes voor onrust achterin bij Daalhof. Vooralsnog ging het spel gelijk op. Toch waren de gevaarlijkste kansen voor ons, maar Raoul stond nog niet op scherp. Hem was aan te zien, dat hij een paar wedstrijden niet meer gespeeld had. Joy probeerde het met wat solo acties, maar ook lukte dat nog niet. Achterin gaven we helemaal niets weg. Onze backs en Giel als voorstopper hadden de voorwaartsen van Daalhof lam gelegd. En als ze toch nog een kansje kregen was er Rob nog altijd. Na ca. 25 minuten werden we sterker en kregen we een paar hoekschoppen achter elkaar. Hier stond af en toe een gevaarlijke situatie uit, maar dat leverde nog geen resultaat op. Na het uitvallen van Raoul, met een bebloede lip, kwam Roger in het veld en die gooide meteen de beuk erin. De achterhoede van Daalhof had de grootste moeite om Roger af te stoppen. Bij weer een snelle uitval van Roger, kon Daalhof met moeite de bal tot hoekschop verwerken. En uit deze hoekschop kwam ook de voorsprong voor ons. Joy draaide de bal formidabel in een keer achter in het doel. Etienne stond er nog bij om voor de zekerheid de bal nog een extra zetje te geven, 1-0. We stonden verdiend op voorsprong. Daalhof probeerde wel wat, maar onze achterhoede gaf geen krimp. Met deze 1-0 voorsprong gingen we de rust in. Tijdens de rust vonden er 4 wissels plaats en gingen we met een gewijzigde ploeg het veld weer in. Perry maakte plaats voor Petro, Jean Paul voor Roy, Joy voor Harold en Laurence voor Thijs. Ook de nieuwe spelers pasten zich makkelijk aan de rest van de ploeg en bleven we sterk voetballen. Harold en Roger zorgden voorin voor heel veel dreiging. We kregen kansen genoeg. Harold verscheen alleen voor de Keeper, maar schoot tegen hem op. De beste kans kreeg Roger. Na een prima uitgespeelde aanval kreeg Francois geheel vrij voor doel de bal aangespeeld. In plaats vanzelf te scoren, legde hij de bal weer terug breed op Roger. Deze rekende er niet meer op, maar kon toch nog inschieten, maar wel precies waar een speler van Daalhof op de doellijn stond. Dat was jammer, want met een 2-0 voorsprong kun je wat makkelijker voetballen. Naarmate de wedstrijd vorderde werd Daalhof toch ietsjes sterker en moesten we wat terug. Maar Rob hield ons weer in de wedstrijd. Met een schitterende redding pareerde hij een afstandsschot van Daalhof. Daarna gaf onze achterhoede niets meer weg. We voerden nog twee wissels door. Richard kwam voor Rodney en Joy verving Etienne. We bleven rustig voetballen en hielden genoeg spelers achter de bal. Daalhof probeerde van alles, maar we controleerden de wedstrijd. Na dat Daalhof weer met veel spelers was opgestoomd richting ons doel, werd de bal onderschept en Harold aangespeeld. Die zorgde met een fraaie lob over de ver voor zijn doel staande keeper van Daalhof voor de bevrijdende tweede treffer. Richard zorgde nog voor een derde treffer, maar deze werd afgekeurd wegens buitenspel. Deze voorsprong gaven we tot het laatste fluitsignaal niet meer prijs en behaalden we een zeer verdiende overwinning.  De achterstand op Daalhof bedraagt nu nog maar 1 punt. De strijd om  de bovenste plaats is weer open. We zullen hier nog hard genoeg voor moeten knokken, maar als we zo blijven spelen als vandaag, dan kunnen we van iedereen in deze poule winnen. Maar we bekijken het van wedstrijd tot wedstrijd.

Harrie

Zondag 17 Oktober 2010:   Leonidas 5  - RKVVLPOLARIS 6      0-6

Weer stonden we deze zondagmorgen op een vroeg tijdstip maar precies met 12 spelers klaar om Leonidas te bestrijden. Op het laatste moment kwam Harold er nog aan en zaten we wat ruimer in de wissels. Wel moesten we een beroep doen op twee spelers van het 5de. De verwachting was dat we het waarschijnlijk weer moeilijk zouden krijgen, aangezien het team van Leonidas geheel uit jonge spelers bestond. Vanaf het begin liet Leonidas ook zien dat ze van plan waren om ons zonder punten naar huis te sturen. Leonidas schiep zich de nodige kansen, maar was gelukkig voor ons belabberd in de afwerking.

De meeste ballen gingen naast of over het doel. Na het inbrengen bij ons van Roger Brandts konden we ons wat aan de druk onttrekken en werden we af en toe gevaarlijk. Zeker bij hoekschoppen. Roger kreeg de gelegenheid om 2x in te
schieten, maar een been of hoofd zat in de weg. Met een 0-0 stand gingen we de rust in. Harold nam  plaats  in de voorhoede en bij de eerste de beste aanval deponeerde hij de bal in het doel. Roger zette Daan op rechts helemaal vrij, die gaf een prima voorzet, waarna Harold prima af werkte,0-1. De beer was los. Vlak erna vond Harold het nodig om "oorlog" te maken in het
strafschopgebied, waar door de verdediging van Leonidas in verwarring werd gebracht en zij zelf de bal in het doel werkten, 0-2.

Leonidas was niet meer in staat om het ons nog echt moeilijk te maken. Het liep bij ons als een trein. De ene na de andere aanval rolde op doel. Na weer een geweldige voorzet van Daan Mooren kopte Roger de 0-3 binnen. Daarna begon de show van de twee spelers van het vijfde. Op aangeven van alweer Daan zorgde Sjors Wijsen voor de 0-4 en als slotstuk zorgde de uitstekend spelende Daan Mooren voor de laatste twee doelpunten. Hij liet eerst de 0-5 aantekenen nadat hij de hele verdediging van Leonidas had gepasseerd en het mooiste doelpunt liet hij tot het laatste. Met een geweldig schot van zeker 20 meter sloeg de bal keihard achter de doelman van Leonidas tegen het net. De uitslag van 0-6 was echt niet geflatteerd en had ook nog hoger kunnen uitvallen. Maar al met al behaalden we een overtuigende overwinning.

Nu is er eerst een weekje rust en dan volgt op zondag 31 oktober de topper tegen Daalhof. Deze wedstrijd moet gewonnen worden, willen we de achterstand van 6 punten op Daalhof niet groter laten worden. Maar we zullen er alles aan doen om de punten in eigen huis te houden.

Harrie

Zondag 10 Oktober 2010   RKVVLPOLARIS 6  -  DBSV 5      2-1


Ook deze zondag zaten we weer met spelersproblemen. Vlak voor de wedstrijd meldde zich Thijs nog af en daar door was de spoeling weer erg dun. Marc bleek te veel last te hebben van zijn rug en hield het na ca. 20 minuten
voor gezien. Door dat we een paar belangrijke spelers misten, moesten we het elftal op verschillende plaatsen wijzigen. Onze achterhoede zat redelijk
goed in mekaar, maar de problemen lagen op het middenveld en voor in. De eerste minuten was het echt bagger wat we lieten zien. DBSV kreeg de nodige kansen om op voorsprong te komen, maar het vizier bij hun stond niet op
scherp. Ook mede door het goede keepen van Nicky hielden we het droog. Nadat Mark was uitgevallen werden er weer wat aanpassingen gedaan aan de opstelling. Dat viel positief uit. Ons middenveld kreeg meer grip op de
wedstrijd en we kregen zo waar enige kansen. Met een goede inzet konden we ons DBSV van het lijf houden. Onverwacht kwamen we vlak voor rust op voorsprong. Dennis L zette heel goed door en zorgde met een klutsbal over de
keeper voor de 1-0 voorsprong. Na rust hielden we het goede spel lange tijd vast. We kregen opnieuw weer de nodige kleine kansjes, maar vooralsnog
bleven doelpunten uit. Ook DBSV deed goed mee, maar Nicky bleef zijn doel goed schoonhouden. Opnieuw vanuit het niets viel de 2-0 voor ons. Joy glipte snel aan de linkerkant er vandoor en met een prima schot in de driehoek zorgde hij voor wat meer lucht. Naarmate de tijd verstreek kregen we het moeilijk, mede ook door conditie en ook door dat we geen wissels meer
hadden. DBSV werd steeds gevaarlijker, maar met fantastische reddingen hield Nicky zijn doel schoon. Toch moest hij vlak voor tijd capituleren, omdat er even niet werd opgelet en DBSV met een snelle uitval de 2-1 scoorde. De laatste minuten werd het zweten geblazen. Nog een keer moest de lat redding brengen voor ons, maar het laatste fluitsignaal werd met gejuich begroet.
Het was een zwaar bevochten overwinning en langzaam kruipen we naar de bovenste plaatsen in de stand.  A.s. zondag wacht ons Leonidas en hopelijk met wat meer "gezonde"spelers, zullen we proberen om ook weer de drie punten mee naar huis te nemen.

Zondag 26 september 2010 | RKVVLPOLARIS 6 – BMR 5     3-5

Opnieuw een tegenstander die we al jaren niet meer hadden gehad. BMR is de combinatie van Banholtia, Mheerder Boys en Reijmerstockse Boys. We zaten deze zondag weer eens behoorlijk in personele problemen. 4 spelers waren geblesseerd en 4 spelers hadden zich afgemeld. Dus moesten we het doen met 12 spelers. Dat zou ons gaan opbreken in de tweede helft. Voor rust liep het prima en speelden we bij vlagen heel goed voetbal. Ook de jeugdige ploeg van BMR speelde het spelletje goed mee. Wel waren wij gevaarlijker in onze aanvallen. Dat resulteerde na ca. 15 minuten spelen in een mooie aanval over rechts, waar Rodney prima de bal voorzette en Joy beheerst de bal in het doel werkte, 1-0. Niet veel later deed Joy weer van zich spreken door de bal opnieuw keihard binnen te schieten, 2-0. Het bleef lekker bij ons lopen, maar de concentratie liet toch wat na. Daar profiteerde BMR van en een speler van hun kon met een mooie lob over Rob de 2-1 laten aantekenen. Na deze tegenslag verwerkt te hebben gingen we weer op zoek naar het doel van BMR. Na een paar plaagstootjes kreeg Joy het weer op zijn heupen. Hij ging er op rechts van door en plaatste de bal strak voor het doel, waar Perrie er als de kippen bij was om de 3-1 binnen te schieten. Op dat moment zeer verdiend, maar vanaf dat moment raakte de ploeg geheel van slag. Met het rustsignaal in zicht kon BMR via een hele snelle uitval er 3-2 van maken. Maar het werd nog erger. Direkt na de aftrap ging Etienne in de fout en hier kon BMR weer van profiteren en zelfs er 3-3 van maken. Zwaar teleurgesteld gingen we de kleedkamer in. We probeerden ons weer wat op te peppen, maar de gelijkmaker had zijn sporen nagelaten. Met moeite konden we ons BMR nog van het lijf houden. Af en toe diende we nog een plaagstootje uit, maar veel haalde het niet uit. Omdat ook nog Etienne geblesseerd uitviel en enkele spelers er helemaal door heen zaten, konden we het tempo van BMR niet meer bijbenen. Met nog een kwartier te spelen viel dan de 3-4 voor BMR en toen ook nog Rob in de fout ging was de strijd gestreden. BMR stapte uiteindelijk als de overwinnaar uit het veld. Voor ons was de kater groot, want na een voorsprong van 3-1 naar een nederlaag van 3-5 is bitter. Het zat er gewoon deze dag niet in. Mede ook door te weinig wisselspelers. Het is dus nu zaak om hier weer bovenop te komen en proberen om a.s. zondag tegen Keer uit de drie punten mee naar huis te nemen.

Door: Harrie